Nog even doorbijten

Voor velen is het wachten vandaag voorbij: de examenuitslagen zijn bekendgemaakt. Sommigen zullen feest vieren, anderen zullen stilletjes overpeinzen wat ze fout hebben gedaan. Hoe dan ook, wie geslaagd is en zijn diploma binnen heeft, is vrij. Ook degenen die gezakt zijn hoeven voorlopig niet meer naar school. Of je nou slecht nieuws kreeg of goed nieuws, je weet nu ten minste waar je aan toe bent.

Voor mij en mijn examenklas ligt dit echter anders. Bij ons staan de mondelinge examens voor de deur. Wij willen bijkomen van onze schriftelijke examens in mei, genieten van het weer, ons voorbereiden op onze vervolgopleiding… Maar nee hoor, wij moeten gewoon naar school. Wij hebben niets te willen. Ondanks onze afgenomen motivatie en vakantieluiheid moeten wij nog keihard studeren voor onze mondelinge examens. Vandaag hoorde ik al een aantal verbitterde reacties van lotgenoten. Natuurlijk geef ik ze gelijk. Vrienden van hen krijgen de uitslag vandaag, terwijl zij zelf nog naar school moeten om de laatste dingen voor het mondeling in juli te regelen. En wat voor laatste dingen? Oefenen, leren, en een beetje schrijven hier en daar. Ik ben hard toe aan vakantie, echt waar.

Verder ben ik het ook niet helemaal eens met hoe de examens in hun werk gaan. Zo veel papier dat er verspilt wordt aan die examens. Alle samenvattingen en werkstukken voor de mondelinge examens in tweefout uitprinten, want er zijn twee examinatoren. En nee, die kunne het blijkbaar niet met één versie doen. Eigenlijk hebben ze het liefst dat je alles in driefout uitprint, ook een versie voor jezelf. Waar is dat voor nodig? We zijn slechtziend, en zelfs al waren we dat niet, wat hadden we er dan alsnog aan? Vervolgens, als de examens afgelopen zijn, krijg je de hele reutemeteut weer mee naar huis. Daar zit je dan, met al je werkstukken, samenvattingen en boekenlijsten waar je je zo voor hebt ingespannen en die even vlug doorgenomen zijn. Wat moet je daar dan nog mee? Al die met kleureninkt bedekte papieren kunnen eigenlijk zo weer de papierbak in. Zonde!

En dan is er nog iets waarvan ik denk: kan dat echt niet anders? Ik doe gespreid examen, dat houdt in dat ik een deel van mijn examenvakken vorig jaar al heb afgerond. Die certificaten die samen mijn diploma gaan vormen, staan niet in een één of andere computer geregistreerd. Ik moet ze zelf dus heel erg goed bewaren en, mocht er iets mee gebeuren, dan krijg ik mijn diploma dus niet. Nog een paar weekjes zonder brand of waterschade, en mijn overige examens halen, en dan is mijn diploma veilig gesteld.

Maar tot het zo ver is moet ik nog even zwoegen. Terwijl anderen lui en vrij van hun welverdiende vakantie genieten in de hitte, die zeker zal komen, moet ik nog naar school. Even alle zeilen bijzetten. Ik worstel me er wel door heen, hopelijk. En dan krijg ik de vijfde van juli als het allemaal goed gaat te horen dat ik geslaagd ben.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *