Op naar de tweede ronde!

Ik ben niet vaak trots op mezelf, eerder vaak niet, om eerlijk te zijn. Maar gisteren werd ik overweldigd door zowel trots als blijdschap toen ik een email kreeg met daarin de mededeling dat ik door ben naar de tweede selectiedag.

Misschien heb je het gemist, het bericht Dagje Arnhem waarin ik vertelde dat ik selectie zou gaan doen voor de opleiding Creative Writing in Arnhem. Eerst moest ik twee schrijfopdrachten maken, en aan de hand daarvan zou ik beoordeeld worden en wel of niet een uitnodiging voor de selectiedag krijgen. Die uitnodiging heb ik dus ontvangen en afgelopen vrijdag, 15 april, had ik de eerste selectiedag. Ik was natuurlijk bloednerveus en bang dat men raar zou reageren op mij, mijn visuele beperking of mijn hulpmiddelen. Dit viel gelukkig reuze mee. Het was zelfs een bijzonder gevoel om mensen met ongeveer dezelfde interesses als ik te ontmoeten in plaats van mensen die dezelfde beperking delen.

 

We volgden die dag drie workshops. De eerste was een poëzie workshop. Ik zat in een groep bestaande uit twaalf personen. Een bescheiden groepje, volgens de student die mij gedurende de dag begeleidde. Ik moest lachen, want de groep was per slot van rekening twee keer zo groot als mijn huidige klas. Bij de poëzie workshop bespraken we meerdere gedichten, die we ook moesten lezen. Ik was in een enthousiaste bui en bood zelfverzekerd aan het laatste gedicht te lezen. Benieuwd hoe dat ging met braille luisterde en keek iedereen toe hoe ik de regels las. In de lunchpauze daarna zei iemand dat ik sneller las dan diegene had verwacht. De tweede workshop heette ‘tekst en podium’ en daarbij moesten we eerst zelf een personage bedenken en daar enkele kenmerken van opschrijven, vervolgens moesten we een monoloog voor dat personage schrijven. Daarna moesten we een nieuw personage bedenken en deze opschrijven en aan onze linker buurman geven. Slik, één der obstakels waar ik tegenop liep, evenals het opschrijven van je naam op een papiertje en die voor je neerzetten, wat we aan het begin van de dag moesten doen. Ik kon natuurlijk niet zomaar mijn laptop doorgeven. Gelukkig zat de student die ze als begeleider voor me hadden aangewezen de hele tijd naast me, ook gedurende de workshops, en dus kon hij het voor me opschrijven. Maar toen… moesten we met het personage dat we zelf bedacht hadden, en met het personage dat we hadden gekregen een dialoog maken en die met twee personen voorlezen. Wederom een klein probleempje, want hoe kon ik iemand mee laten lezen op mijn laptop zonder daar zelf hinder van te ondervinden? Gelukkig hadden mijn buurvrouw en ik al snel een oplossing en zat ik even later met mijn braille leesregel voor me, terwijl zei mijn laptop bestuurde en zo kon lezen, terwijl ze mij bij de regels die ik moest lezen hield.

 

De derde workshop ging voor mijn gevoel het beste. Het was ook makkelijk, over een tekst filosoferen die we hadden gelezen, en er ontstond een interessant gesprek.

 

Hoewel ik al met al niet echt het gevoel had dat ik mezelf echt goed had laten zien, ben ik toch door naar selectiedag nummer 2. Ik ben wat minder zenuwachtig dan eerst, ook omdat ik het treinreizen van en naar de school nu al 1 keer alleen heb gedaan en het iets minder spannend vind, maar nog steeds krijg ik een knoop in mijn maag bij het idee dat ik nu zal zakken. Ik ben nu zo dichtbij dat, als ik in dit stadium afgewezen word, de klap des te harder aankomt. Ik hoop er het beste van en doe wat ik kan, meer kan ik niet doen. Ik houd jullie op de hoogte!

One Reply to “Op naar de tweede ronde!

  1. Hé Morena!
    Wat leuk dat je hiervoor selectie doet. Dat wist ik niet. Ik heb er ook naar gekeken. Het leek een geweldige opleiding te zijn. Ik heb het echter niet gedaan omdat het eigenlijk te ver weg was en ik weer bij mijn familie in de buurt wilde wonen.
    Maar alvast veel succes met de volgende ronde!
    Groetjes (uit het dus te ver wegge Friesland) van Tristin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *