Afgewezen…

Als ik schrijf over mijn successen, is het natuurlijk logisch dat ik ook schrijf over de tegenslagen die op mijn pad komen. Niemand leidt alleen maar een succesvol leven, en zo is niemand ook elke dag ongelukkig. Dat kan gewoon niet, omdat er zo veel dingen gebeuren, zo veel interessante, spannende, leuke, bijzondere en nare dingen die je tegenkomt door de jaren heen. Ik weet het, ik klink nu als een oud vrouwtje, maar ik ben serieus pas achttien. Ik spreek dus grotendeels niet uit eigen ervaring, maar uit de ervaringen van anderen. De dingen die mensen om me heen doen inspireren me en leren me ook veel. Maar goed, genoeg gefilosofeer voor vandaag. Ik zal maar meteen duidelijk zijn na al dit gezwam over levenservaring en leren van andermans fouten en vertellen dat ik ben afgewezen voor de studie Creative Writing, waar ik selectie voor deed en waar ik zo ontzettend graag heen wilde na de havo.

En ik had nog wel zo’n  goed gevoel over die tweede selectiedag! Ik had echt zo’n arrogant gevoel – een gevoel dat ik niet vaak heb – van: deze heb ik in mijn zak. Hoewel er in de eerste workshop al een probleem ontstond, omdat ik een gedicht moest kiezen uit een stapeltje gedichten die niet gedigitaliseerd waren, hadden we dat probleem redelijk snel opgelost en werden er een paar aan mij voorgelezen. Ik had hierdoor minder keus, maar goed, het was een redelijk alternatief. Vervolgens had ik met een mede-kandidaat een gesprek met twee docenten en een afgestudeerde studente, om een beter beeld van ons te krijgen. Dat gesprek ging, voor mijn gevoel, heel erg goed. Ik was dolenthousiast, al zeg ik het zelf, en vertelde wat ik wilde ontwikkelen, wat ik mijn lezers wilde vertellen en ga zo maar door. Na het gesprek zei die mede-kandidate dat ze wel dacht dat ik door zou gaan, omdat ik er echt bij paste. Nou, dat vergrootte mijn zekerheid dat ik het zou halen natuurlijk. De tweede workshop was echt mijn ding: verhalen schrijven. Helaas heb ik tijdens die workshop niet genoeg van mezelf  kunnen laten zien. Toen we een verhaal moesten beoordelen werd de klas in twee groepen opgedeeld om het minder chaotisch te laten verlopen en ik had geen idee in welke groep ik zat. Ik vroeg het ook niet, omdat ik dacht dat het stom zou staan. Domme, domme ik. Hoewel ik niet zeker weet of mijn moment van stilte bij de workshop mijn ondergang betekende, heb ik er wel spijt van. Hoe dan ook, ik lig eruit en daar is nu niets meer aan te doen.

Ik hoorde het afgelopen donderdag. Ik was bij mijn beste vriend en surrogaatbroer Tom aan het logeren, toen ik de bewuste mail kreeg. Ik had natuurlijk al de hele tijd in spanning gezeten – zo zeker van mijn succes was ik nou ook weer niet – en toen kreeg ik eindelijk zekerheid, maar niet de zekerheid waar ik op hoopte. De klap kwam zo hard aan dat ik deze niet voelde, en verdoofd meedeelde dat ik niet was toegelaten.

Of ik nou wel of geen goede schrijfster ben, ik laat dit nu achter me en richt me op de toekomst, voor zo ver ik die nog heb. 😉 Ik heb me ingeschreven voor de opleiding media, informatie en communicatie in Enschede, wat ook erg interessant klinkt. Voor de rest focus ik me op mijn in aantocht zijnde blindengeleidehond en natuurlijk op de examens, die over ruim een week beginnen. Het schrijven zelf zal ik natuurlijk niet opgeven. Vanaf morgen (1 mei) komt er een nieuwe sectie beschikbaar op mijn website waar korte verhalen van mij te vinden zijn, voor mensen die graag lezen wat ik schrijf en/of niks te doen hebben. Verder ga ik proberen mijn boek ‘De strijd tegen het dagelijks leven’ uit te geven en ik ga meedoen aan een verhalenwedstrijd. Wat er verder nog allemaal gaat gebeuren, dat zie ik dan wel weer.

2 Replies to “Afgewezen…

  1. hoi Morena,
    ik ken je niet persoonlijk maar via Tom weet ik dat jullie echte vrienden zijn voor het leven, wat een vervelend bericht heb je gekregen zeg en wat fijn dat je toen niet allen was maar dat Tom en zijn geweldige ouders er ook waren om je te steunen.
    Als ik zo je blog lees denk ik zeker dat er voor jou toekomst ligt in het schrijven.
    Gelukkig laat je je niet uit het veld slaan en de studie waar je je nu voor hebt ingeschreven is misschien nog wel beter of je lijf geschreven dan je denkt, en misschien kun je anders nog een keer proberen om die andere studie te volgen, over een paar jaar of zo. Geef de moed niet op.
    Ik wens je veel succes met je toelating voor deze studie en ga zeker door met schrijven,
    ook veel succes met je hond.
    liefs Marga

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *