De tijd van geven

Moor/ december 22, 2023/ Momenten van reflectie/ 1 comments

De Koopgoot in Rotterdam wordt overspoeld door winkelend publiek. De menigte struint in een gestage stroom langs de feestelijk verlichte winkels, met alle afgedraaide kerstklassiekers galmend in de oren. Dat het woensdagmiddag is en al donker doet niets af aan de drukte. Mijn vriend en ik lopen er tussen, voortgedreven door het verlangen om dat ene speciale cadeau te vinden voor die ene speciale persoon. Ieder jaar rijst echter bij mij de vraag: wat koop je voor iemand die alles al heeft, of het gewenste zelf kan kopen?

Kleine wondertjes

Het uitzoeken van kerstcadeaus, eigenlijk van alle soorten cadeaus, is een bitterzoete aangelegenheid waar ik me altijd graag aan overgeef, al houdt het me vaak weken van te voren bezig. Niet alleen is de vraag wie aan wie cadeaus geeft en hoe veel, maar vooral het ‘wat dan’ neemt tijdens deze periode continu mijn gedachten in beslag. Voor mij is het ideale cadeau iets wat iemand heel graag wil hebben zonder dat zelf te weten. Iemand echt verrassen vind ik het mooiste wat er is. Maar ja, dan moet je zoiets wel op tijd kunnen verzinnen. En vooral als je kerst viert met meerdere mensen en op beide dagen is het een complexe zoektocht. Ik heb sinds dit jaar een schoonfamilie waarmee ik kerst ga vieren, en die ik ook graag wil verrassen met kleine beetjes verpakte liefde. Wat ik dan meestal doe, is wachten op dat wat ik ‘kleine wondertjes’ noem. Ik ben er dan niet bewust mee bezig in mijn hoofd, en toch klikt er ineens iets en heb ik een, in mijn optiek, briljant idee. Een paar jaar geleden bijvoorbeeld vierde ik kerst met mijn bonusfamilie. Mijn bonusbroer en ik hadden er samen grote lol in om Vakantieveilingen uit te kammen op zoek naar pareltjes, maar ik had geen idee wat ik mijn bonusbroer zelf moest geven. Tot we met een paar huisgenoten kletsten over muziek en mijn onderbewustzijn begon te associëren: muziek, broer lief is groot fan van Ilse DeLange, zou ze eigenlijk merchandise hebben… dat is het! Dus ik online zoeken tot ik het perfecte cadeau vond: een warme wintertrui van Ilse DeLange!

Consuminderen

Daarentegen zijn er ook mensen die het juist fijn vinden om de regie zelf in handen te hebben en dat wat ze krijgen van te voren zelf uit te zoeken, of anderen te vragen wat ze willen. Daar valt ook wat voor te zeggen, want dan heb je de garantie dat iemand blij is met diens geschenk en het is voor beide partijen een stuk minder stressvol dan mijn ‘ik-ga-je-hopelijk-positief-verrassen’ methode. Ik hoorde laatst op het nieuws dat een kwart van de Nederlanders hun Sinterklaas- of kerstcadeau ongebruikt weggooit. Er wordt, volgens dat onderzoek, te weinig tijd besteed aan het uitzoeken van cadeaus. Dat wil ik te allen tijden voorkomen, dus of je iemand verrast met iets dat diegene niet verwacht, of samen kijkt naar wat je de ander geeft of zelf wilt, laat het niet voor niets zijn. Want, en ik wil jullie niet weer vertrappelen onder de gretige hoefjes van mijn stokpaardje, maar… al dat kopen is natuurlijk niet zo heel goed voor het milieu. Laatst deed ik via mijn werk mee aan de Duurzame Spelen, een online event met een competitief element, waarbij mijn collega’s en ik een hoop leerden over duurzaamheid. Hoewel ik mezelf als tamelijk ingewijd in dit onderwerp zie, heb ik er nooit zo bij stilgestaan dat het massaal kopen van spullen grote impact heeft op het klimaat. Niet alleen de productie ervan, maar ook het vervoer van de spullen doet een hoop. En dus probeer ik te consuminderen, een verschrikkelijk woord, ik weet het. Toch wil ik ook graag mijn naasten blij maken. En om dit niet te zeer een dilemma te laten zijn, besteed ik dus een hoop aandacht aan cadeaus, om zo goed als zeker te zijn dat ze passen bij de ontvangers. Maar of dit deze kerst bij alle ontvangers ook daadwerkelijk het geval zal zijn, dat weten we pas na het uitpakmoment.

Goed, genoeg gepredikt, ik ga vakantie vieren. Maar wacht: ik heb nog één kerstboodschap voor jullie, mijn geweldige lezers. Hopelijk vinden jullie deze boodschap niet zo afgezaagd als een kerstboom. Oké, ik wil dus nog zeggen dat het, juist in deze donkere tijden, heel belangrijk is om naar elkaar om te kijken. Nee, ik heb het niet alleen over het omkijken naar je naasten, maar naar iedereen. En dan vooral naar hen die het minder getroffen hebben dan het meer welvarende deel van de bevolking. Als je geld over hebt van je dertiende maand of zoiets, overweeg eens iets te doneren aan een goed doel. Het geweldige radio-evenement Serious Request bijvoorbeeld, dat geld inzamelt tegen de slopende ziekte ALS. Ken je iemand in je buurt die eenzaam is, spreek eens spontaan met diegene af of, als de persoon in kwestie er wat aan heeft, stuur een kaartje. Zie je iemand met een blindenstok vertwijfeld met de voeten schuifelen op een druk station, vraag of die persoon hulp nodig heeft. Kleine gebaren, grote impact. Fijne kerst en maak er wat van met z’n allen!

Share this Post

About Moor

Misschien denk je wel, nu je mijn blog zo ziet, daar heb je weer zo’n blogger met een visuele beperking die haar verhaal heel bijzonder vindt. Wat zou haar verhaal meer de moeite waard maken dan dat van de zo vele anderen die online te vinden zijn? Dan zeg ik: fair point, daar heb ik geen antwoord op. Ik vind mijn verhaal niet boeiend, maar ik schrijf nou eenmaal graag. En omdat het onbeleefd is om over de levens van anderen te schrijven, schrijf ik over mezelf. Je bent vrij om te gaan, maar blijf vooral! 🙂

1 Comment

  1. Hele fijne feestdagen Morena en een prachtig 2024 gewenst samen met “ onze” en nu jou kanjer Xena. Maak er samen iets moois van. ( Wij zijn zo benieuwd hoe het met jullie samen gaat?) Groet Mariette en Jasper ( gastgezin van Xena)

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*